باور نکردنی است یک چیزی مثل تریاک تمام غصه هایت را در ذهن به شادی تبدیل کند اگرچه واقعیت همانطور داغان و له باقی بماند

ذهن شاد باشد و در اثر نعشگی همه چیز را ساده کند.

حالا واقعیت کدام است ؟

آن ذهن نعشه طعم واقعیت را برای لحظاتی کوتاه میچشد؟ یا آن ذهن خسته ی روزمره که هر لحظه به دنیال راه حل برای برون رفت از لجن مصیبت هاست با واقعیت سر و کار دارد ؟

تمام کمپ ها تمام مشاوران اعتیاد تمام دانشمندان و محققین حوزه مواد مخدر به دنبال روش هایی هستند تا معتاد را به زندگی روزمره بازگردانند ولی هیچکدام در پی پاسخ دادن به این سوال نیستند

که اگر این سوال فلسفی پاسخی داشته باشد همه چیز برای ادامه زندگی آسان است

به قول "جوانگ جو"

"دیشب خواب دیدم که پروانه ام و امروز وقتی بیدار شدم سوال برایم پیش آمده که من حقیقتا انسانی هستم که خواب دیدم پروانه ام یا حقیقتا پروانه ای هستم که خواب می بینم انسانم."