به نام خدا

رونق وبلاگ نویسی مثل سابق نیست

البته کلا کم نوشتن و زیاد کار کردن تحمیل این روزهای منه

به هرحال سال خوبی باشه برای همه دوستانی که امسال کتاب شعر تازه دارند و کسانی که شعرهاشون رو زیر چاپ اول می برند.

دوستان خوبم سید محمد حسین حسینی با کتاب " علیه خودم" و کاظم بهمنی با کتاب "عطارد" همچنین حامد عسگری با "سرمه ای" بازار شعر و خرید کتاب رو داغ خواهند کرد.

احساس من اینه که کاظم بهمنی بازهم سالهای موفق تازه ای رو با تازه کتاب خودش خواهد داشت.

ذوق این دوستانم مثال زدنیه و شعرهاشون عالی، پس حتما اگه رفتید نمایشگاه کتاب از این کتاب ها استقبال کنید.

من فکر میکنم جای بنده واقعا در کنار این عزیزان نبود تا امسال کتاب پراشکالم به عرضه برسه و ان شالله سال بعد به امید اینکه میدان خالی از نامدارها باشه منم با التهاب کتابم رو ارائه کنم.

روزهای سختی رو در پیش داشتیم و فکر میکنم امسال سختی ها بیشتر بشه اما امید وقتی هست به همراه محبت خدا ، همه چیز قابل تحمله.

میخوام شعری رو براتون بنویسم از روزهای خودم کاش مورد قبول واقع بشه.

.

شبیه روزهای عید کوتاه است خوشبختی

شبیه عشق شیرین است و جانکاه است خوشبختی

به قول کارگرهای جنوب شهر ِخاموشم

همیشه چند روز اول ماه است خوشبختی

برای گرمی دستان سرد بچه های کار

به کوتاهی تسکین بخش یک آه است خوشبختی

شنیدی بعد هر سختی ست آسانی، نمی دانی

که با آینده ای غمناک همراه است خوشبختی

 تو هم تا بشنوی سردرد می گیری از این حیله

 

که در اخبار می گویند، در راه است خوشبختی